Polskie Czołgi i  Samoloty w 1939 

Czołgi lekkie

Czoł lekki 7TP
Czołg PzKpfw II podczas rekonstrukcji Bitwy pod Mławą.
   Czołg lekki to rodzaj czołgu o stosunkowo niewielkiej masie, uzbrojeniu i opancerzeniu. Czołg lekki wyróżniany był w najbardziej rozpowszechnionej historycznej klasyfikacji czołgów w zależności od ich masy, jako gąsienicowy wóz bojowy lżejszy od czołgów średnich i ciężkich. Podstawowym wyznacznikiem tej kategorii była masa, od kilku do około 11-15 ton, rzadziej zdarzały się konstrukcje cięższe - do ponad 20 ton (począwszy od końcowego okresu II wojny światowej). Czołgi lekkie do końca II wojny światowej z reguły uzbrojone były w armaty małego kalibru, od 20 mm do 45 mm, typowo 37 mm, oraz karabiny maszynowe albo tylko karabiny maszynowe. Od końcowego okresu II wojny światowej, uzbrajane są w armaty kalibru 75 mm lub większego, o zredukowanych jednak parametrach w stosunku do armat przenoszonych przez cięższe pojazdy.
Lekki czołg PT-76 (konstrukcja powojenna)
Strony internetowe dla firm - szybko i za darmo!