Polskie Czołgi i  Samoloty w 1939 

7tp

Polski czołg lekki skonstruowany przed II wojną światową. Obok tankietek TK-3 i TKS był podstawową bronią polskich sił pancernych podczas kampanii wrześniowej 1939.

Konstrukcja czołgu 7TP była polskim rozwinięciem brytyjskiego czołgu Vickers E, którego licencję zakupiła Polska. Czołg został zatwierdzony do produkcji wiosną 1935 roku. W porównaniu z czołgiem Vickers, 7TP miał mocniejszy silnik wysokoprężny i był jednym z pierwszych na świecie czołgów wyposażonych w tego rodzaju silnik (obok czołgów japońskich tego okresu). Takie rozwiązanie było znacznie bezpieczniejsze, niż stosowane powszechnie w tamtym okresie silniki benzynowe, ze względu na mniejszą łatwopalność oleju napędowego. Zmiany układu napędowego pociągnęły za sobą zmianę sylwetki czołgu, wóz otrzymał też nieco grubszy pancerz. Pierwsze 24 czołgi wyprodukowano w przejściowym wariancie dwuwieżowym. Ostateczny wariant jednowieżowy miał w wieży opracowaną przez firmę Bofors armatę przeciwpancerną 37 mm Bofors. Brak jest pewnych danych dotyczących liczby wyprodukowanych czołgów. Podaje się często liczbę 139 sztuk jako stan czołgów 7TP przed wojną, lecz według zestawienia J. Magnuskiego, wyprodukowano 132 seryjne czołgi ogółem (w tym 11 oddanych już we wrześniu 1939) oraz co najmniej 4 prototypy (ze zwykłej stali). Czołgi były produkowane przez Państwowe Zakłady Inżynierii w zakładach w Ursusie.
Państwowe Zakłady Inżynierii wykonały również jeden lub dwa prototypy udoskonalonej wersji 7TP pod nazwą 9TP, z grubszym opancerzeniem (do 40 mm) i mocniejszym silnikiem CT1D (zdaniem J. Magnuskiego, prototypy nie były wykonane z płyt pancernych). Niektórzy badacze podają liczbę wyprodukowanych czołgów 9TP łącznie na 13 szt. - 2 pierwsze prototypy plus 11 egzemplarzy dostarczonych polskiej armii już po wybuchu wojny, które według wszelkiego prawdopodobieństwa były wozami zmodernizowanymi.
Dane podstawowe:
Państwo: Polska
Producent: Państwowe Zakłady Inżynierii (PZInż)
Typ pojazdu: czołg lekki
Trakcja: gąsienicowa

Załoga: 3 (dowódca-ładowniczy, kierowca, strzelec)


Historia:
Prototypy: sierpień 1934
Produkcja: 1935-1939
Egzemplarze: 139


Dane techniczne:

Silnik: 1 silnik wysokoprężny, 6-cylindrowy PZInż 235 o mocy 110 KM (81 kW) przy 1800 obr./min.

Transmisja: mechaniczna:

Poj. zb. paliwa: 130 l
Pancerz: z płyt pancernych, nitowany, utwardzany powierzchniowo o grubości: 5 mm (góra tył)
9,5 mm (dół)
10 mm (góra przód, góra część środkowa)
13 mm (boki, tył)
17 mm (pionowe przednie płyty pancerne)
wieża 15 mm (boki, tył)
10 mm (góra)
Długość: 4,56 m
Szerokość: 2,43 m
Wysokość: 2,19 m (wersja dwuwieżowa)
2,30 m (wersja jednowieżowa)
Prześwit: 0,381 m
Masa: 9 400 kg (wersja dwuwieżowa)
9 900 kg (wersja jednowieżowa)
Moc: jedn. 11,1 KM/t
Nacisk: jedn. 0,60 kG/cm2


Osiągi:
Prędkość: 37 km/h (po drodze) [na I biegu - 7 km/h, na II biegu - 13 km/h, na III biegu - 22 km/h, na IV biegu - 37 km/h]
Zasięg: 160 km (po drodze)

130 km (w terenie)


Pokonywanie przeszkód:
Brody (głęb.) 1,00 m
Rowy (szer.) 1,80 m

Ściany (wys.) 0,75 m

Kąt podjazdu 36º

Strony internetowe dla firm - szybko i za darmo!